تبليغاتX
داستانهای عبرت انگیز درباره شیطان
با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده

سه شنبه هفتم مهر 1388

شماره 61

امام صادق(ع) فرمودند:

اِحمَل نَفسَک لِنَفسِک فَإن لَم تَفعَل لَم یحمِلک غَیرُک.
نفست را به خاطر خودت به زحمت ومشقت بیانداز زیرا اگر چنین نکنی دیگری خودش را به برای تو به زحمت نمی افکند

 

امام رضا(ع) فرمودند:

ما حد التَّوکل؟ فقال لی : اَن لا تَخافَ معَ اللهِ اَحَداً 
حد توکل چیست؟ حضرت فرمودند: اینکه با وجود خدا از هیچ کس نترسی

 

 امام صادق(ع) فرمودند:

لایتـم المعروف الا بثلاث خصـال: تعجیله و تقلیل کثیره و ترک الامتنان به.
احسان و نیکى کامل نباشد،مگر با سه خصلت:شتاب در آن،کم شمردن بسیار آن و منت ننهادن بر آن.

 

 امام صادق(ع) فرمودند:

اِعمَل بِفرائِض اللهِ تشکن أتقَی النّاس
به واجبات الهی عمل کن تا پرهیزکارترین مردمان باشی

 

 پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اثنان یعجلهما الله فی الدنیا البغی وعقوق الوالدین .
دو چیز را خداوند در این جهان کیفر میدهد : تعدی
، و ناسپاسی از پدر و مادر .

نوشته شده توسط كاظم احمدی در 19:17 |  لینک ثابت   • 
با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده

سه شنبه هفتم مهر 1388

شماره62

امام صادق(ع) فرمودند:

علیک بالصمت، تعد حلیما، جاهلا کنت او عالما، فان الصمت زین لک عندالعلمإ و سترلک عندالجهال.
عالم باشى یا جاهل ، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى ; زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در پیش نادانان پوشش است.

 

 امام علی(ع) فرمودند:

مَن لَم یعطِ نَفسَهُ شَهوَتَها أَصابَ رُشدُهُ
کسی که به نفس خود، خواسته نفس را عطا نکند به رشد خود رسیده است.

 

 امام صادق(ع) فرمودند:

اِذا رأَیتمُ العَبدَ مُتفُقَّداً لِذُنوبِ النّاس ناسیا لِذنوبه فَاعلُمو اَنَّهُ مُکرَ بهِ
هرگاه دیدید که بنده ای گناهان مردمان را جستجو می کند و گناهان خویش را فراموش کرده است بدانید که او فریب شیطان را خورده است.

 

 امام موسی کاظم(ع) فرمودند:
مَن اَراد ان یکون اقوی الناس فلیتوکل علی الله
هر که می خواهد که قویترین مردم باشد بر خدا توکل نماید .

 

 امام علی(ع) فرمودند:

خَیرُ الخَلائق الرِّفقُ
بهترین خوبی ها رفق است(مهربانی و لطف با مردم
)

نوشته شده توسط كاظم احمدی در 19:13 |  لینک ثابت   • 
با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده

سه شنبه هفتم مهر 1388

(علت اشاره خداوند به عظمت خود )

يکي از علل اينکه، خداوند، بندگان خود را با عظمت و کبريائي خود آشنا مي‌فرمايد اين‌است که: آنان را از بزرگ‌نمائي خودشان و غرور و تکبر، که سد راه تکامل است نجات دهد زيرا، تا وقتي بزرگي خداوند را نديده‌اند، در خود احساس بزرگي مي‌کنند و تا وقتي کبريائي پروردگار خود را در نيافته‌اند احساس تکبر مي‌نمايند.

 البته اين خود بزرگ بيني يکي از نيازهاي روحي و رواني انسان است و چيز بدي هم نيست زيرا اگر چيز بدي مي‌بود، خداوند آن را در وجود انسان نمي‌آفريد و قرار نمي‌داد، چرا که انسان اگر خود را حقير و پست و ناچيز پندارد، به هر پستي و حقارت و استعمار و استثمار و بهره‌کشي تن مي‌دهد و از اين طريق به وادي هلاکت مي‌افتد.

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط كاظم احمدی در 19:8 |  لینک ثابت   •