شنبه هفتم دی 1387
:. شيطان در عيد غدير فرياد كشيد .:
جابر از امام محمد باقر عليه السلام نقل مى كند كه آن حضرت فرمود: زمانى كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله وسلم در عيد غدير خم دست على را گرفت ، بلند كرد و به مردم معرفى نمود و جانشين بعد از خود قرارش داد. شيطان در ميان لشكريان خود نعره اى كشيد كه تمام لشكريان و اولاد او در هر كجا بودند اطراف او فرود آمدند و گفتند: اى مولاى ما! چه مصيبتى به تو رسيده اين قدر ناراحتى ؟ ما تا به حال فريادى از اين وحشتناك تر از تو نشنيده بوديم !
شيطان به آنها گفت : اين پيغمبر امروز كارى را انجام داد كه اگر به آخر رسد و عملى شود كسى تا روز قيامت ، خدا را معصيت و نافرمانى نمى كند - همه به سوى دين و تقوا و - خداشناسى ، ولايت و امامت پيش مى روند، از راه رستگارى قدم فراتر نمى گذارند - گفتند: اى بزرگ ما! ناراحتى به خود راه مده ، ماءيوس مباش ، تو كسى هستى كه آدم را از بهشت بيرون كردى ، او را بدبخت نمودى ، براى اين امر مهم هم ، در آينده فكرى خواهى كرد - در همين موقع منافقين كه در جمعيت بودند، گفتند: اين مرد از روى هوا و هوس حرف مى زند، نه اين كه دستور خداوند باشد!
آن دو نفر (ابوبكر و عمر) به هم گفتند: او (حضرت رسول صلى الله عليه و آله وسلم ) ديوانه شده كه چنين كارى را انجام داد. آيا نمى بينيد چگونه چشمان او در كاسه سرش دور مى زند مى چرخد. سپس شيطان رو به طرف داران خود كرد و گفت : آيا مى دانيد من در گذشته با آدم در آويختم و او را از بهشت بيرون كردم ؟ آنها گفتند: چرا؟
شيطان گفت : آدم عهدى با خدا بسته بود فراموش كرد و نقض نمود، ولى به خدا كافر نشد و او را پرستش مى كرد. اين قوم و جمعيت (از جمله ابوبكر و عمر) عهدى كه با خدا بسته بودند شكستند و به خدا و رسولش كافر شدند.
پس از آن كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله وسلم رحلت نمود، مردم در سقيفه بنى ساعده اجتماع كردند و حق را از على گرفتند، ابوبكر را روى كار آوردند. شيطان تاجى بر سر گذاشت ، لباس كبر و بزرگى پوشيد، منبرى اختيار كرد و بالاى آن رفت و جميع لشكريان خود را از سواره نظام و پياده دور خود جمع كرد. به آنها گفت : شادى كنيد، مجلس ساز و آواز برپا سازيد، خوشحالى نماييد - چون با اين كلماتى كه منافقين مى گويند و به آن حضرت توهين مى كنند - ديگر كسى خدا را اطاعت و عبادت نمى كند. تا وقتى امام آنها ((امام زمان )) بيايد و مردم را به راه مستقيم برگرداند.
جابر مى گويد: بعد، امام باقر عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمودند:
و لقد صدق عليهم ابليس ظنه فاتبعوه الا فريقا من المومنين
((شيطان ظن و گمان باطل خود را به عنوان صدق و حقيقت در نظر مردم جلوه داد مردم او را اطاعت نمودند، مگر عده اى از مؤمنان كه او را اطاعت نكردند)).(541)
تاويل آيه چنين است : وقتى منافقان در غدير خم گفته بودند: آن حضرت از روى هوى حرف مى زند، ابليس گمان كرده بود كه بعد از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مردم امامت را رها خواهند كرد. ظن ابليس به حقيت تبديل شد و همه امامت را رها كردند مرگ چند نفرى .(542)
شنبه هفتم دی 1387
:. ثواب گفتن ((الحمدالله على ...)) هفت بار در روز .:
ترجمه :
1. امام صادق عليه السلام فرمودند: هر كس روزى هفت بار بگويد: ((الحمدالله على كل نعمه كانت او هى كائنه .)) (10)، شكر گذشته ها و آينده ها را بجا آورده است .
شنبه هفتم دی 1387
:. ثواب گفتن سى بار ((لا اله الله الحق المبين )) در هر روز .:
ترجمه :
1.... امام محمد باقر عليه السلام از پدرش ، از پدرانش روايت كرده كه فرمودند: كسى كه هر روز سى بار بگويد ((لا اله الله الحق المبين ))، به بى نيازى رو آورده ، به فقر پشت كرده و در بهشت را كوبيده است .
شنبه هفتم دی 1387
:. ثواب زياد گفتن تسبيحات اربعه .:
ترجمه :
1. امام صادق عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: زياد بگوييد ((سبحان الله ، و الحمدالله و لا اله الا الله و الله اكبر)) (7). زيرا اين ذكرها در روز قيامت در حالى مى آيند كه عده اى (از فرشتگان ) در جلو و عده اى ديگر در پشت سر آنها و عده اى در پشت سر اين گروه (با شكوه و عظمت خاصى ) حركت مى كنند و اينها باقيات صالحات مى باشند.
شنبه هفتم دی 1387
:. ثواب گفتن ((لا اله الا الله )) با شرايط آن .:
ترجمه :
1. وقتى كه امام رضا عليه السلام به نيشابور رسيد، به هنگام حركت به طرف مامون ، محدثان اطراف او را گرفته و گفتند: فرزند رسول خدا! از پيش ما مى روى و حديثى نمى فرمايى كه از آن استفاده كنيم !
حضرت كه در كجاوه نشسته بودند، سر خود را از كجاوه بيرون آورده و فرمودند: از پدرم موسى بن جعفر عليه السلام شنيدم كه فرمودند از پدرم حسين به على بن عليه السلام شنيدم كه فرمودند از پدرم اميرالمومنين على بن ابيطالب عليه السلام شنيدم كه فرمودند از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمودند: شنيدم كه جبرييل مى گفت : از خداى عزوجل شنيدم كه فرمودند: ((لا اله الا الله )) پناهگاه من است ، كسى كه وارد پناهگاه من شود از عذاب من ايمن است .
شنبه هفتم دی 1387
:. بيان قصص حضرت حزقيل عليه السلام .:
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
حق تعالى در قرآن مجيد فرموده است الم تر الى الذين خرجوا من ديارهم وهم الوف حذر الموت فقال لهم الله موتوا ثم احياهم ان الله لذو فضل على الناس ولكن اكثر الناس لا يشكرون (1) آيا نظر نمى كنى بسوى قصه آن جماعتى كه بيرون رفتند از خانه هاى خود و ايشان چند هزار كس بودند براى حذر از مرگ پس خدا به ايشان گفت : بميريد، پس زنده گردانيد ايشان را بدرستى كه خدا صاحب فضل و احسان است بر مردم و ليكن اكثر مردم شكر او نمى كنند.
شيخ طبرسى قدس الله روحه فرموده است : ايشان گروهى بودند از بنى اسرائيل كه گريختند از طاعونى كه در شهر ايشان بهم رسيده بود؛ و بعضى گفته اند از جهاد گريخته اند؛ و بعضى گفته اند كه ايشان قوم حزقيل بودند كه سومين خليفه هاى موسى عليه السلام بود زيرا كه خليفه اول بعد از موسى در بنى اسرائيل يوشع بن نون بود، بعد از او كالب بن يوقنا و بعد از او حزقيل و او را ابن العجوز مى گفتند زيرا مادرش پيرزالى بود و از حق تعالى اولاد طلبيد بعد از آنكه پير و عقيم شده بود و خدا حزقيل را به او عطا كرد؛ بعضى گفته اند حزقيل ذوالكفل است و از براى اين او را ذوالكفل گفتند كه كفالت و ضامنى هفتاد پيغمبر كرد و ايشان را از كشتن خلاص كرد و به ايشان گفت : برويد كه اگر من كشته شوم بهتر است از آنكه شماها همه كشته شويد، پس چون يهود آمدند و پيغمبران را از او طلبيدند گفت : رفتند و من نمى دانم به كجا رفتند، و حق تعالى حفظ كرد ذوالكفل را كه از ايشان ضررى به او نرسيد.
و گفته است : در عدد اين جماعت خلاف است ميان سه هزار و هشت هزار و ده هزار و سى هزار و چهل هزار و هفتاد هزار، و گفته است : ايشان به دعاى حزقيل زنده شدند؛ و بعضى گفته اند به دعاى شمعون . و اسم شهر ايشان داوردان بود؛ بعضى گفته اند واسط بود (2).
و على بن ابراهيم عليه السلام روايت كرده است كه : ايشان در بعضى از بلاد شام بودند و طاعون در ميان ايشان بهم رسيد و خلق بسيارى از ايشان از ترس مرگ از شهر بيرون رفته و در بيابانى فرود آمدند، پس همه در يك شب مردند، و چنان بر سر راه مردم بودند كه زنده كرد و به خانه هاى خود برگشتند و عمر بسيار بعد از آن كردند و به تدريج مردند و يكديگر را دفن كردند (3).
به سند حسن منقول است كه حمران از حضرت امام محمد باقر عليه السلام پرسيد: آيا چيزى در بنى اسرائيل بوده است كه در اين امت مثل آن نباشد؟
ادامه مطلب
پنجشنبه پنجم دی 1387
:. ياد خدا زمان صلوات .:
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
عبيدالله بن عبدالله دهقان گويد: نزد امام رضا - عليه السلام - رفتم ، به من فرمود: معنى قول خدا: و ياد كرد نام پروردگار خود را و صلوة به جا آورد چيست ؟
گفتم : يعنى هر وقت به ياد خدا آمد برخاست و نماز خواند.
در پاسخم فرمود: در اين صورت خدا تكليف نابه جا وزورى كرده است .
پس من گفتم : پس چگونه است معنى آن ؟
فرمود: وقتى به ياد پروردگارش آيد، صلوات بر محمد و آلش فرستد.
پنجشنبه پنجم دی 1387
:. صلوات زياد در روز جمعه .:
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
پيغمبر خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود:
در هر روز جمعه بسيار من صلوات و درود فرستيد؛ زيرا صلوات امنم در هر جمعه بر من عرضه مى شود و هر كه برمن بيشتر درود فرستد منزلت و مقام او به من نزديك تر است .
سه شنبه سوم دی 1387
:. مكروهات مربوط به شخص جنب .:
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
1. خوردن و آشاميدن ؛ ولى اگر وضو بگيرد، خوردن و آشاميدن مكروه نيست و با شستن دست يا مضمضه و يا استنشاق كردن ، كراهت آن رفع نمى شود. اگر چه اين كراهت كاهش مى يابد.
2. خواندن بيش از هفت آيه از سوره هاى كه سجده واجب ندارند. (يعنى ثواب آن كاهش مى يابد).
3. رساندن جايى از بدن به جلد و حاشيه و ميان خطهاى قرآن .
4. همراه داشتن قرآن .
5. خضاب كردن به حنا و مانند آن .
6. ماليدن روغن به بدن .
7. خوابيدن ؛ البته اگر وضو بگيرد يا اگر آب ندارد به جاى وضو يا غسل ، تيمم كند، خوابيدن به اين حال مكروه نيست .
8. آميزش كردن پس از آن كه محتلم شده باشد.(154)
9. عبور از مسجد، اما عبور از مسجدالنبى و مسجدالحرام حرام است . (155)
سه شنبه سوم دی 1387
:. مكروهات تخلى .:
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
مكروهات تخلى
1. نشستن روبروى خورشيد و ماه در موقع تخلى ، مگر اين كه عورت خود را بپوشاند.(109)
2. نشستن روبرو (110) يا پشت به باد.(111)
3. نشستن در جاده ، خيابان و كوچه و نشستن دم درب خانه و زير درختى كه ميوه مى دهد.(112) زيرا ملائكه در وقت ميوه دار بودن درخت بر آن درختان مى باشند و ميوه را از ضرر جانوران نگه مى دارند.(113) همچنين نشستن در راهى كه به سوى آب است ؛ يعنى محلى كه مردم براى بردن آب به آنجا مى آيند؛ مثل كنار رودخانه ها و سر چاهها و چشمه ها. نيز در اطراف و در حريم خانه كه ملك صاحب آن خانه نيست ، تخلى كراهت دارد؛ وگرنه اگر در ملك تخلى كند، حرام است .(114)
4. خوردن در موقع تخلى .(115) زيرا خوردن در حال تخلى پستى و خوارى نفس است ؛ يعنى اين كار باعث پست نمودن نفس است .(116)
5. توقف زياد در موقع تخلى .(117) زيرا باعث بواسير مى شود.
6. تطهير كردن با دست راست .
7. حرف زدن در حال تخلى ، مگر در حال ضرورت و يا وقتى كه ذكر خدا مى گويد.(118)
8. ايستاده بول كردن .(119) زيرا ممكن است شيطان عقل را فاسد كند.(120)
9. بول كردن در زمين سخت و سوراخ لانه جانوران ؛ (121) به خاطر اذيت شدن حيوانات يا جن . (122)
10. بول كردن در آب ، خصوصا آب راكد.(123) زيرا حيوانات كوچك در آب مى باشند كه آنها به وسيله بول اذيت مى شوند.(124)
11. خوددارى كردن از بول و غائط؛ ولى اگر ضرر برساند، نبايد خوددارى كند.(125)
12. بول كردن به سمت هوا از جاى بلند، مانند پشت بام .(126)
13. غائط كردن در جايى مثل محل اجتماع كه باعث شود مردم او را لعن كنند.(127)
14. مسواك كردن در حال تخلى . زيرا باعث بوى بد و گندى دهان مى شود.(128)
15. سلام كردن به شخصى كه در حال تخلى است .(129)
16. استنجا با استخوان ، سرگين و ساير مطعومات و خصوصا نان كه كراهت شديد دارد.
17. استنجا با دست چپ در صورتى كه به آن انگشترى باشد كه اسم خدا يا ائمه عليهم السلام بر آن حك شده باشد.
18. همراه بردن قرآن و انگشترى كه اسم خدا يا ائمه معصومين عليهم السلام روى آن حك شده باشد در محل تخلى .
19. استنجا بوسيله آبى كه به غير از نجاست بويش متغير شده باشد.(130)
سه شنبه سوم دی 1387
:. مكروهات مربوط به مسجد .:
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
1. عبور از مسجد به عنوان محل عبور، بدون آن كه در آنجا نماز بخواند.(433)
2. انداختن آب بينى و دهان در مسجد.(434)
3. بالا بردن مناره ها بالاتر از پشت بام مسجد.(435)
4. خوابيدن در مسجد، مگر در حال ناچارى . (436)
5. فرياد زدن در مسجد و صدا را بلند كردن ، مگر براى اذان .(437)
6. خريد و فروش در مسجد.(438)
7. خواندن شعرى كه نصيحت و مانند آن نباشد(439) و سخن گفتن از امور دنيا در مسجد.(440)
8. طلب كردن گمشده اى در مسجد.(441)
9. رفتن به مسجد براى كسى كه پياز، سير و مانند اينها را خورده است و بوى دهانش مردم را اذيت مى كند.
10. راه دادن بچه (بچه غير مميز و بچه اى كه اطمينان به طهارت او نيست ) و راه دادن ديوانه هم به مسجد مكروه است . (442)
11. نقاشى چيزهايى كه روح ندارد، مثل گل و بوته در مسجد.(443)
12. كراهت دارد موقعى كه امام جماعت مشغول به نماز واجب است و يا نماز جماعت در حال اقامه يا در شرف اقامه است ، نماز تحيت خوانده شود.(444)
13. بلند ساختن ديوار مساجد، بلندتر از معمول و عرف ، مكروه است . (445)
14. كشتن شپش در مسجد مكروه است و اگر آن را بكشد، بايد با ريختن خاك آن را دفن كند.(446)
15. ساختن تير و تراشيدن آن در مسجد مكروه است . (447)
16. اگر همسايه مسجد عذرى نداشته باشد، مكروه است در غير مسجد نماز بخواند. (448)
17. قضاوت كردن در مسجد كراهت دارد. زيرا ممكن است قاضى خطا كند؛ در حالى كه مسجد مكان شريفى است كه سزاوار است در آن خطا واقع نشود. اما اين كه حضرت على عليه السلام در مسجد كوفه محلى براى قضاوت داشتند به خاطر آن است كه ايشان معصوم بودند و خطايى از او سر نمى زد.(449) البته شايد هم بتوان گفت كه قضاوتى مكروه است كه با كشمكش ، سر و صدا، فحش و ناسزا همراه باشد يا قضاوتى مكروه است كه دائمى باشد و يا قضاوتى كه قاضى فقط به جهت آن به مسجد بيايد.(450)
18. تعطيل كردن مساجد مكروه است . (451)
سه شنبه سوم دی 1387
:. نماز شب هاى ماه رجب .:
1. نماز شب اول :
بعد از نماز مغرب ، بيست ركعت به جا آورد؛ هر دو ركعت به يك سلام . و در هر ركعت سوره حمد و توحيد يك مرتبه خوانده شود.(493)
2. نماز شب دوم :
ده ركعت است و در هر ركعت حمد و سوره كافرون را يك مرتبه بخواند.(494)
3. نماز شب سوم :
ده ركعت است ؛ در هر ركعت ، حمد يك مرتبه و سوره نصر را پنج مرتبه بخواند. كسى كه اين نماز را بخواند بنا مى كند خدا براى او قصرى در بهشت كه عرض و طولش هفت مرتبه از دنيا وسيع تر است و ندا مى كند يك منادى از آسمان ، كه بشارت باد دوست خدا را به كرامت عظيمى و رفاقت نبيين و صديقين و شهداء و صالحين . (495)
4. نماز شب چهارم :
صد ركعت است : يعنى پنجاه نماز دو ركعتى ، در هر ركعت اول ، بعد از حمد سوره فلق و در هر ركعت دوم بعد از حمد، سوره ناس يك مرتبه خوانده مى شود.
5. نماز شب پنجم :
شش ركعت است ؛ حمد يك مرتبه و سوره توحيد بيست و پنج مرتبه ذكر مى گردد. رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: كسى كه اين نماز را به جا آورد خدا به او عطا مى كند ثواب چهل پيغمبر و چهل شهيد و مى گذرد بر صراط مثل برق درخشنده بر يك اسبى از نور.
6. نماز شب ششم :
دو ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، آية الكرسى را هفت مرتبه ، بخواند.
7. نماز شب هفتم :
چهار ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد، ناس و فلق هر يك سه مرتبه و بعد از نماز ده مرتبه صلوات و ده مرتبه تسبيحات اربعة قرائت مى شود.
8. نماز شب هشتم :
بيست ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، سوره فلق و ناس هر يك سه مرتبه بخواند.
9. نماز شب نهم :
دو ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، پنج مرتبه سوره تكاثر قرائت مى گردد.(496)
10. نماز شب دهم :
دوازده ركعت است و بعد از نماز مغرب خوانده مى شود. و بايد بعد از حمد، سه مرتبه سوره توحيد بخواند.(497)
11. نماز شب يازدهم :
دوازده ركعت است ؛ كه بايد حمد يك مرتبه و دوازده مرتبه آية الكرسى ذكر شود.
12. نماز شب دوازدهم :
دو ركعت است و حمد يك مرتبه ، آيه آمن الرسول تا آخر سوره بقره ، كه اين دو آيه را بايد ده مرتبه در هر ركعت بخواند.
13. نماز شب سيزدهم (شب ولادت حضرت على عليه السلام )
ده ركعت است ؛ در هر ركعت اول بعد از حمد، سوره عاديات و در ركعت دوم بعد از حمد، سوره تكاثر را بخواند. (پنج تا دو ركعت ). پيامبر اسلام صل الله عليه و آله فرمود: بيامرزد خدا گناهانش را، و اگر عاق والدين بوده باشد راضى مى شود خداوند سبحان از او، در قبر منكر و نكير نزديكش نمى آيند و نمى ترسانند او را، و مى گذرد بر صراط مثل برق جهنده ، و نامه عملش را به دست راستش مى دهند و سنگين مى شود ميزانش ، و عطا كرده مى شود در جنت فردوس هزار شهر.
14. نماز ديگر شب سيزدهم :
دو ركعت است و در هر يك بعد از حمد، سوره يس و ملك و اخلاص خوانده شود.(498)
15. نماز شب چهاردهم :
سى ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد و آيه آخر سوره كهف ، يعنى قل انما اءنا بشر مثلكم را تا آخر سوره بخواند. (499)
16. نماز شب پانزدهم :
دوازده ركعت است ؛ بعد از حمد، هر سوره اى كه خواستى بخوان و وقتى كه از نماز فارغ شدى ، سوره حمد را يك مرتبه و سوره فلق ، ناس و توحيد و آية الكرسى ، هر يك را چهار مرتبه بخوان و بعد از تسبيحات اربعه ، چهار مرتبه بگو: اللّه اللّه ربى لا اشرك به شيئا ما شاء اللّه لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم . (500)
17. نماز روز پانزدهم :
رسول خدا صل الله عليه و آله به سلمان فرمود: ده ركعت ، در هر ركعت ، حمد يك مرتبه و سوره توحيد و كافرون هر يك را سه مرتبه بخوان . وقتى كه سلام نماز را دادى ، دست ها را به سوى آسمان بلند كن و بگو: لا اله الا اللّه وحده لا شريك له ، له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شيى قدير الها واحدا فردا صمدا لم يتخذ صاحبة و لا ولدا . پس دست ها را به صورتت بكش . (501)
18. نماز شب شانزدهم :
سى ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد را ده مرتبه بخوان . (502)
19. نماز شب هفدهم :
مثل شب قبل ، سى ركعت است ، در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره توحيد را بخوان . (503)
20. نماز شب هجدهم :
دو ركعت مى باشد؛ در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد، فلق و ناس هر يك را، ده مرتبه بخوان . (504)
21. نماز شب نوزدهم :
چهار ركعت مى باشد و بعد از حمد، پانزده مرتبه آية الكرسى و پانزده مرتبه سوره توحيد را بخوان . (505)
22. نماز شب بيستم :
دو ركعت است و بعد از حمد در هر ركعت سوره قدر را بخوان .
23. نماز شب بيست و يكم :
شش ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره كوثر و ده مرتبه سوره توحيد را بخوان . (506)
24. نماز شب بيست و دوم :
هشت ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، هفت مرتبه سوره كافرون را بخوان و بعد از فارغ شدن از نماز، ده مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات بفرست و ده مرتبه استغفار كن .
در روايت براى اين نماز، ثواب هفتاد پيغمبر منظور شده است . (507)
25. نماز شب بيست و سوم :
دو ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، پنج مرتبه سوره والضحى را بخوان .
رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: خداوند به كسى كه اين نماز را به جا آورد به عدد هر حرف و مؤ منى درجه در بهشت عطا مى فرمايد و عطا مى كند خدا به او ثواب هفتاد حج و ثواب كسى كه هزار مريض را عيادت كرده باشد و ثواب كسى كه هزار حاجت مسلمى را برآورده باشد.(508)
26. نماز شب بيست و چهارم :
چهل ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، آيه آمن الرسول بما انزل اليه و سوره توحيد را يك مرتبه بخوان .
پيامبر صل الله عليه و آله فرمود: خداى تعالى براى او هزار حسنه قرار دهد و محو مى كند از او هزار سيئه و مرتفع مى شود از براى او هزار درجه و از آسمان هزار ملك نازل مى شود كه دست هاى خود را بلند كرده و صلوات مى فرستند بر او، و خدا سلامتى دنيا و آخرت را روزى او مى كند و مثل اين است كه درك كرده باشد شب قدر را.
27. نماز شب بيست و سوم :
بيست ركعت است ؛ بين نماز مغرب و عشا. در هر ركعت بعد از حمد، آيه آمن الرسول و سوره توحيد را يك بار بخوان . (509)
28. نماز شب بيست و ششم :
دوازده ركعت است . بعد از حمد، چهل مرتبه و بنا به روايتى چهار مرتبه سوره توحيد را بخوان .
رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: ملائكه با او مصاحفه مى كنند و كسى را كه ملائكه با او مصافحه كنند، ايمن است از ماندن بر صراط و حساب و ميزان . (510)
29. نماز شب بيست و هفتم (شب بعثت پيامبر اكرم صل الله عليه و آله ):
دوازده ركعت است ؛ در هر ركعت حمد و معوذتين (ناس و فلق ) و توحيد را چهار مرتبه بخوان و بعد از نماز چهار مرتبه بگو: لا اله الا اللّه و اللّه اكبر و الحمد لله و سبحان اللّه و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم . پس دعا كن به هر چه بخواهى . (511)
30. نماز روز بيست و هفتم :
دوازده ركعت مى باشد و در هر ركعت ، حمد و هر سوره كه بخواهد، بخواند و بعد از فارغ شدن از دوازده ركعت ، سوره حمد را و سوره توحيد، فلق و ناس هر يك را چهار مرتبه بخواند و بگويد: لا اله الا اللّه و اللّه اكبر و سبحان اللّه و الحمد اللّه و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم .
و چهار مرتبه بگويد: اللّه اللّه ربى لا اشرك به شيئا و چهار مرتبه بگويد: لا اشرك بربى احدا. (512)
31. نماز شب بيست و هشتم :
دوازده ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره اعلى و ده مرتبه سوره قدر را بخواند و بعد از اتمام ركعات ، صد مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد و صد مرتبه استغفار كند. رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: هر كسى كه اين نماز را به جا آورد، خدا از براى او ثواب عبادت ملائكه را مى نويسد.(513)
32. نماز شب بيست و نهم :
مانند نماز شب بيست و هشتم مى باشد.
33. نماز شب سى ام
ده ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد را ده مرتبه بخوان . رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: كسى كه اين نماز را به جا آورد، عطا مى كند خدا به او در جنت فردوس ، هفت شهر را و از قبرش در حالى كه صورتش مثل ماه شب چهارده است خارج مى شود و مى گذرد بر صراط، مثل برق خاطف و از آتش نجات مى يابد.
نماز ديگر شب سى ام ، همان نماز حضرت سلمان است . (514)
سه شنبه سوم دی 1387
:. نماز شب هاى ماه رجب .:
1. نماز شب اول :
بعد از نماز مغرب ، بيست ركعت به جا آورد؛ هر دو ركعت به يك سلام . و در هر ركعت سوره حمد و توحيد يك مرتبه خوانده شود.(493)
2. نماز شب دوم :
ده ركعت است و در هر ركعت حمد و سوره كافرون را يك مرتبه بخواند.(494)
3. نماز شب سوم :
ده ركعت است ؛ در هر ركعت ، حمد يك مرتبه و سوره نصر را پنج مرتبه بخواند. كسى كه اين نماز را بخواند بنا مى كند خدا براى او قصرى در بهشت كه عرض و طولش هفت مرتبه از دنيا وسيع تر است و ندا مى كند يك منادى از آسمان ، كه بشارت باد دوست خدا را به كرامت عظيمى و رفاقت نبيين و صديقين و شهداء و صالحين . (495)
4. نماز شب چهارم :
صد ركعت است : يعنى پنجاه نماز دو ركعتى ، در هر ركعت اول ، بعد از حمد سوره فلق و در هر ركعت دوم بعد از حمد، سوره ناس يك مرتبه خوانده مى شود.
5. نماز شب پنجم :
شش ركعت است ؛ حمد يك مرتبه و سوره توحيد بيست و پنج مرتبه ذكر مى گردد. رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: كسى كه اين نماز را به جا آورد خدا به او عطا مى كند ثواب چهل پيغمبر و چهل شهيد و مى گذرد بر صراط مثل برق درخشنده بر يك اسبى از نور.
6. نماز شب ششم :
دو ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، آية الكرسى را هفت مرتبه ، بخواند.
7. نماز شب هفتم :
چهار ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد، ناس و فلق هر يك سه مرتبه و بعد از نماز ده مرتبه صلوات و ده مرتبه تسبيحات اربعة قرائت مى شود.
8. نماز شب هشتم :
بيست ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، سوره فلق و ناس هر يك سه مرتبه بخواند.
9. نماز شب نهم :
دو ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، پنج مرتبه سوره تكاثر قرائت مى گردد.(496)
10. نماز شب دهم :
دوازده ركعت است و بعد از نماز مغرب خوانده مى شود. و بايد بعد از حمد، سه مرتبه سوره توحيد بخواند.(497)
11. نماز شب يازدهم :
دوازده ركعت است ؛ كه بايد حمد يك مرتبه و دوازده مرتبه آية الكرسى ذكر شود.
12. نماز شب دوازدهم :
دو ركعت است و حمد يك مرتبه ، آيه آمن الرسول تا آخر سوره بقره ، كه اين دو آيه را بايد ده مرتبه در هر ركعت بخواند.
13. نماز شب سيزدهم (شب ولادت حضرت على عليه السلام )
ده ركعت است ؛ در هر ركعت اول بعد از حمد، سوره عاديات و در ركعت دوم بعد از حمد، سوره تكاثر را بخواند. (پنج تا دو ركعت ). پيامبر اسلام صل الله عليه و آله فرمود: بيامرزد خدا گناهانش را، و اگر عاق والدين بوده باشد راضى مى شود خداوند سبحان از او، در قبر منكر و نكير نزديكش نمى آيند و نمى ترسانند او را، و مى گذرد بر صراط مثل برق جهنده ، و نامه عملش را به دست راستش مى دهند و سنگين مى شود ميزانش ، و عطا كرده مى شود در جنت فردوس هزار شهر.
14. نماز ديگر شب سيزدهم :
دو ركعت است و در هر يك بعد از حمد، سوره يس و ملك و اخلاص خوانده شود.(498)
15. نماز شب چهاردهم :
سى ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد و آيه آخر سوره كهف ، يعنى قل انما اءنا بشر مثلكم را تا آخر سوره بخواند. (499)
16. نماز شب پانزدهم :
دوازده ركعت است ؛ بعد از حمد، هر سوره اى كه خواستى بخوان و وقتى كه از نماز فارغ شدى ، سوره حمد را يك مرتبه و سوره فلق ، ناس و توحيد و آية الكرسى ، هر يك را چهار مرتبه بخوان و بعد از تسبيحات اربعه ، چهار مرتبه بگو: اللّه اللّه ربى لا اشرك به شيئا ما شاء اللّه لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم . (500)
17. نماز روز پانزدهم :
رسول خدا صل الله عليه و آله به سلمان فرمود: ده ركعت ، در هر ركعت ، حمد يك مرتبه و سوره توحيد و كافرون هر يك را سه مرتبه بخوان . وقتى كه سلام نماز را دادى ، دست ها را به سوى آسمان بلند كن و بگو: لا اله الا اللّه وحده لا شريك له ، له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شيى قدير الها واحدا فردا صمدا لم يتخذ صاحبة و لا ولدا . پس دست ها را به صورتت بكش . (501)
18. نماز شب شانزدهم :
سى ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد را ده مرتبه بخوان . (502)
19. نماز شب هفدهم :
مثل شب قبل ، سى ركعت است ، در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره توحيد را بخوان . (503)
20. نماز شب هجدهم :
دو ركعت مى باشد؛ در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد، فلق و ناس هر يك را، ده مرتبه بخوان . (504)
21. نماز شب نوزدهم :
چهار ركعت مى باشد و بعد از حمد، پانزده مرتبه آية الكرسى و پانزده مرتبه سوره توحيد را بخوان . (505)
22. نماز شب بيستم :
دو ركعت است و بعد از حمد در هر ركعت سوره قدر را بخوان .
23. نماز شب بيست و يكم :
شش ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره كوثر و ده مرتبه سوره توحيد را بخوان . (506)
24. نماز شب بيست و دوم :
هشت ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، هفت مرتبه سوره كافرون را بخوان و بعد از فارغ شدن از نماز، ده مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات بفرست و ده مرتبه استغفار كن .
در روايت براى اين نماز، ثواب هفتاد پيغمبر منظور شده است . (507)
25. نماز شب بيست و سوم :
دو ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، پنج مرتبه سوره والضحى را بخوان .
رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: خداوند به كسى كه اين نماز را به جا آورد به عدد هر حرف و مؤ منى درجه در بهشت عطا مى فرمايد و عطا مى كند خدا به او ثواب هفتاد حج و ثواب كسى كه هزار مريض را عيادت كرده باشد و ثواب كسى كه هزار حاجت مسلمى را برآورده باشد.(508)
26. نماز شب بيست و چهارم :
چهل ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، آيه آمن الرسول بما انزل اليه و سوره توحيد را يك مرتبه بخوان .
پيامبر صل الله عليه و آله فرمود: خداى تعالى براى او هزار حسنه قرار دهد و محو مى كند از او هزار سيئه و مرتفع مى شود از براى او هزار درجه و از آسمان هزار ملك نازل مى شود كه دست هاى خود را بلند كرده و صلوات مى فرستند بر او، و خدا سلامتى دنيا و آخرت را روزى او مى كند و مثل اين است كه درك كرده باشد شب قدر را.
27. نماز شب بيست و سوم :
بيست ركعت است ؛ بين نماز مغرب و عشا. در هر ركعت بعد از حمد، آيه آمن الرسول و سوره توحيد را يك بار بخوان . (509)
28. نماز شب بيست و ششم :
دوازده ركعت است . بعد از حمد، چهل مرتبه و بنا به روايتى چهار مرتبه سوره توحيد را بخوان .
رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: ملائكه با او مصاحفه مى كنند و كسى را كه ملائكه با او مصافحه كنند، ايمن است از ماندن بر صراط و حساب و ميزان . (510)
29. نماز شب بيست و هفتم (شب بعثت پيامبر اكرم صل الله عليه و آله ):
دوازده ركعت است ؛ در هر ركعت حمد و معوذتين (ناس و فلق ) و توحيد را چهار مرتبه بخوان و بعد از نماز چهار مرتبه بگو: لا اله الا اللّه و اللّه اكبر و الحمد لله و سبحان اللّه و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم . پس دعا كن به هر چه بخواهى . (511)
30. نماز روز بيست و هفتم :
دوازده ركعت مى باشد و در هر ركعت ، حمد و هر سوره كه بخواهد، بخواند و بعد از فارغ شدن از دوازده ركعت ، سوره حمد را و سوره توحيد، فلق و ناس هر يك را چهار مرتبه بخواند و بگويد: لا اله الا اللّه و اللّه اكبر و سبحان اللّه و الحمد اللّه و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم .
و چهار مرتبه بگويد: اللّه اللّه ربى لا اشرك به شيئا و چهار مرتبه بگويد: لا اشرك بربى احدا. (512)
31. نماز شب بيست و هشتم :
دوازده ركعت است و در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره اعلى و ده مرتبه سوره قدر را بخواند و بعد از اتمام ركعات ، صد مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد و صد مرتبه استغفار كند. رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: هر كسى كه اين نماز را به جا آورد، خدا از براى او ثواب عبادت ملائكه را مى نويسد.(513)
32. نماز شب بيست و نهم :
مانند نماز شب بيست و هشتم مى باشد.
33. نماز شب سى ام
ده ركعت است ؛ در هر ركعت بعد از حمد، سوره توحيد را ده مرتبه بخوان . رسول خدا صل الله عليه و آله فرمود: كسى كه اين نماز را به جا آورد، عطا مى كند خدا به او در جنت فردوس ، هفت شهر را و از قبرش در حالى كه صورتش مثل ماه شب چهارده است خارج مى شود و مى گذرد بر صراط، مثل برق خاطف و از آتش نجات مى يابد.
نماز ديگر شب سى ام ، همان نماز حضرت سلمان است . (514)
